Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;
είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;
-Ντ.Χριστιανόπουλος
όπως δείχνει το ρολόι έχω μπροστά μου δέκα λεπτά ακριβώς για να τυπώσω αυτό το γράμμα.
μανιφέστο.
καταγγελία.
όνειδος ντροπή και άλλα κακά απ' το κουτί της Πανδώρας, αλαζονεία, λαγνεία και άλλα αμαρτήματα απ' τη Βίβλο και απ' τα κόκκαλα βγαλμένα προσεκτικά όπως σε κοτόπουλο της σχάρας. η ζωή ορίζει ορίζεται και καθορίζεται από ανόητους ανθρώπους που τη φοβούνται μέχρι το μεδούλι τους. ο έρωτας σχηματίζεται μέσα από τις λέξεις των ποιητών, τα κεφάλαια των μυθιστοριογράφων, τα πλάνα των σκηνοθετών, τα λα ματζόρε των μουσικών
φευ
διαβάζοντας τη ματαιόδοξη αλληλογραφία σας κύριε ποιητά και κυρία ποιητού, για τον μεγάλο σας έρωτα που ποτέ δε θα ξεπεράσετε αλλά για λόγους αδιευκρίνιστους δεν μπορείτε να υποστηρίξετε, κατέληξα πως η ύψιστη μορφή ύβρεως είναι αυτή που παράγεται από δυο ανθρώπους με έρωτα βαθύ, αγάπη αμοιβαία, όταν εκείνοι αποφασίζουν να θρηνήσουν μπροστά στα μάτια των πνιγμένων από σάλιο, αυτών που βλέπουνε το ταίρι τους να φεύγει, να αδιαφορεί, να τηλεφωνεί μια το δίμηνο για μια αρπαχτή
κάπως σαν να κλαις για πεθαμένους τους γονιούς σου
όταν αυτοί μένουν απλά σε άλλη πόλη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου