Σε βλέπω στο χωράφι του μυαλού μου, γλυκό μοσχαράκι - Matthew Siegel (μετάφραση)

Το βλέμμα σου με κάνει να θέλω να πηδήξω από την ταράτσα

του μουσείου μοντέρνας τέχνης. Πώς μπορώ να

σου μιλήσω για τη ζωή μου; Χτες είδα από κοντά μια χελώνα

να τρώει το λουλούδι μιας πικραλίδας. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πώς

θα ένιωθες για κάτι τέτοιο. Συνέβη στο κινητό μου

όπου κυρίως ζω τώρα τελευταία. Δεν προσδοκώ

να καταλάβεις. Κλαίω με λυγμούς και με κοιτάζεις

με τα μεγάλα υγρά αγελαδίσια σου μάτια. Σου λέω πώς μοιάζει η άβυσσος.

Ακούω ανάσες. Είναι οι δικές μου. Δεν τρομοκρατήθηκα.

Η μοναξιά με συνδέει με μένα αλλά χρησιμοποιώ το τηλέφωνό μου

ως σφήνα, το χρησιμοποιώ για να μην έρθω σε επαφή με το ποιος

είμαι. Κανείς δεν θέλει να μεγαλώσει, ούτε καν τα παιδιά.

Θέλουν απλά να ψηλώσουν για να μην τα κοιτάζουν οι άλλοι

αφ' υψηλού. Τι είναι αυτό που βλέπουμε όταν γυρίζουμε

και κοιτάζουμε πίσω; Αλάτι; Πιπέρι; Θα πάρω και τα δύο. Όχι άλλες

ερωτήσεις. Το μόνο που θέλω είναι να σταθώ σε αυτό το λιβάδι μαζί σου,

μικρή αγελάδα, αυτό το λιβάδι που έφτιαξα στο μυαλό μου. Σε χαϊδεύω, κάνω

μικρούς θορύβους. Προσπαθείς να απομακρυνθείς αλλά κρατιέμαι από σένα,

τυλίγω τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό σου. Σκύβεις

το μαύρο κεφάλι σου, συνεχίζοντας να μασάς ό,τι μάσαγες και πριν.

 

Κάτι σαν ερωτικό ποίημα, Jacob Scheier (μετάφραση)

Ξέρω ότι αλλάζω με καφκικούς τρόπους,

όταν παίρνω αυτό που λαχταρώ. Οπότε, είμαι πολύ εντάξει

με το να κρατήσω το μεταξύ μας ως έχει,

ανταλλαγή γραμμάτων και ποιημάτων, έναν καφέ μια φορά τον χρόνο — 

το αδιόρατο φλερτ που μπορεί να βρίσκεται απόλυτα μες στο κεφάλι μου,

ή που εσύ υφαίνεις, σαν ιστούς, τη νύχτα,

στο μυαλό σχεδόν κάθε άντρα με τον οποίο μιλάς.

Είμαι εντάξει με αυτό, γιατί είμαι ερωτευμένος,

κυρίως, με τον τρόπο που εμείς ερωτευόμαστε.

Η ταφική τελετή των αρχαίων δερμάτων

και της ευθυκρισίας. Υπέροχη —

πόσο μη-πλατωνικός αισθάνομαι στη σκέψη σου

να στεγνώνεις τα μαλλιά σου. Και δεν το γράφω αυτό

με την ελπίδα πως θα δεις κάτι

που δεν ξέρεις ήδη. Η ποίηση δεν μπορεί

να αντικαταστήσει το παράλογο συνάλλαγμα της έλξης,

τον τρόπο που κάποιος μορφάζει όταν φτερνίζεται

ή ανακατεύει τον καφέ του. 

Τώρα γράφω  από τον τόπο των ωραίων ερωτικών ποιημάτων,

των δίχως πρόθεση,

που δεν προσδοκούν να αλλάξουν τίποτα,

και ζούνε πλάι στις προσευχές των άθεων,

που δημιουργούνται απλά και μόνο,

γιατί δεν έχει μείνει τίποτα άλλο να κάνουμε.

Το μέιλ με βρίσκει - Luisa Muradyan (μετάφραση)

πρoτού με βρω,

μόνη στo πάρτι

μόνη στο σούπερ μάρκετ

μόνη στο τραπέζι του εστιατορίου

πάρτι για έναν πάρτι για κάποιον

που με περιμένει στο σπίτι αλλά

αυτός ο κάποιος είναι το μέιλ

που με βρίσκει γυμνή μετά το ντουζ

και όχι με τον σέξι τρόπο που

μπορεί εσύ να με βρεις μετά το ντουζ

με αυτόν τον μη σέξι τρόπο

όπου το σώμα μου είναι ακόμα υπερβολικά υγρό

για τα ρούχα μου και πρέπει

να πάω αντίθετα στους νόμους της φυσικής για να με στριμώξω

σαν λουκάνικο μέσα στις φόρμες

που θα με αγκαλιάσουν για λίγο

αλλά όχι με τον τρόπο που το κάνει το μέιλ

όταν με βρίσκει ακόμα πιο

διαλυμένη μπροστά από έναν καθρέφτη

να κάνω πράγματα που θα προκαλέσουν την αποδοκιμασία

όλων αλλά σίγουρα 

όχι του μέιλ, που το μόνο που θέλει είναι

να με βρει να τρέμω μέσα σε ένα δάσος

σκυμμένη πάνω από το πτώμα

ενός πρόσφατα καρατομημένου εραστή

το μέιλ θέλει να ξέρω

πως όλα θα πάνε καλά, πως όλα θα πάνε 

κάτι παραπάνω από καλά

πως στο τέλος θα σταματήσω 

να τρέχω και θα πω 

στο μέιλ όλα όσα θέλησε 

να μάθει πως ναι,

είμαι καλά και ναι

όπως αναφέρω και στο τελευταίο μέιλ μου

αναπνέω ακόμα.

Αυτοπορτρέτο με Γυναίκα στο Μετρό, Hayan Charara (μετάφραση)

Απέναντί μου εκείνη

έκλαιγε σπαρακτικά, ενώ όλοι

γύρω της κοίταζαν

τα κορδόνια τους προσπαθώντας

να προσποιηθούν πως δεν βλέπουν.

Τόσο ξεδιάντροπη

στον θρήνο της οδυρόταν

λες και η κόκκινη γραμμή

ήταν ένα δωμάτιο στο διαμέρισμά της

και το απόγευμα

θα διαρκούσε μια ολόκληρη ζωή.

Είκοσι χρόνια μετά,

θα μπορούσα να έχω πει κάτι,

οτιδήποτε:

«Η κόκκινη απόχρωση του κασκόλ σου

είναι υπέροχη».

Θρήνος, Isabelle Correa

Δεν μπορώ να σταματήσω να φλερτάρω, σκοτώστε με.

Η ζωή δεν είναι ταινία του Κιούμπρικ

ή ταινία εν γένει

η ζωή είναι βίντεο που τράβηξες στο σπίτι,

πάτησες το κουμπί και έγραψες από λάθος 

πάνω στην κασέτα του Νονού,

στο οποίο τρέχεις

ανάμεσα στα μπεκ,

παρανοϊκή.

Κάθε μέρα μια ακόμα μέρα

με Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Πάντα θα νιώθω τόσα πολλά 

για σένα. Θέλω να σε παντρευτώ.

Θέλω να γκοστάρω την ενοχική

πάρτη σου. Θα αρχίσω να λέω

στον κόσμο πως είμαι σε φανταστικές δίαιτες

επειδή μπορώ - για παράδειγμα ότι τρώω μόνο τροφές 

που αρχίζουν από Κ

όταν έχει πανσέληνα και αμφίκυρτα φεγγάρια.

Ποιο είναι καν το νόημα του να λες την αλήθεια;

 Το εννοούσα όταν είπα πως σ' αγαπώ 

κι είδαμε πού με οδήγησε.

ο έρωτας αφήνει αποφάγια, Maria Giesbrecht (μετάφραση)

 Έχουν περάσει τρία χρόνια και ακόμα έχω το γαλλικό

πληκτρολόγιο στο κινητό μου. Πού και πού,

όταν σχολιάζω ποιήματα στο ίντερνετ,

διορθώνει αυτόματα τον έρωτα σε ελευθερία. (Που είναι ταιριαστό,

υποθέτω.) Έχουν περάσει τρία χρόνια και ακόμα κοιμάμαι

γυρισμένη προς το παράθυρο γιατί είναι καλό

να νιώθεις τον ήλιο όταν ξυπνάς. Κάθε φορά που βλέπω έναν σκίουρο

σκέφτομαι πώς, απόλυτα εκστασιασμένος

από την ύπαρξή τους, προσπαθούσες να τους ταΐσεις φιστίκια

από το κάγκελο του μπαλκονιού σου. Και πώς έρχονταν

σε σένα και απαλά σκουντούσαν με τη μουσούδα τους τα χέρια σου. Δεν έχω ποτέ πει βλακείες

για τους σκίουρους από τότε. Ο έρωτας αφήνει αποφάγια, το έχω μάθει.

Δεν είναι ποτέ μια καθαρή φυγή. Αλλά τι τρόπος

να πεις αντίο: να εδώ, σ' έχω αγαπήσει,

φύλαξε λίγο για αργότερα.

Πώς βγάζεις τα προς το ζην; Hadara Bar-Nadav (μετάφραση)

Μητέρα πλήρους απασχόλησης υπερπροστατευτική μάνα πλήρους απασχόλησης δασκάλα πλήρους απασχόλησης αποτυχημένη πλήρους απασχόλησης τρώω τα νύχια μου σε πλήρη απασχόληση βασίλισσα της ατέλειωτης μπουγάδας πλήρους απασχόλησης το 'χει χαμένο από την αϋπνία πλήρους απασχόλησης θα μπορούσα να κόψω το σπίτι μου στη μέση με την οικογένειά μου να κοιμάται ακόμα μέσα πλήρους απασχόλησης υπέρμαχοι της λευκής υπεροχής στην τηλεόραση πλήρους απασχόλησης πωλούνται καμπ Άουσβιτς μπλουζάκια πλήρους απασχόλησης άγχος πλήρους απασχόλησης οργή πλήρους απασχόλησης παίρνει χάπια πλήρους απασχόλησης στέλνω τα παιδιά του φαρμακοποιού μου στο πανεπιστήμιο πλήρους απασχόλησης μιλάω μιλάω μιλάω πλήρους απασχόλησης μες στις μαλακίες πλήρους απασχόλησης σκρολάρω ασταμάτητα πλήρους απασχόλησης ειδήσεις καταστροφής κατά παραγγελία πλήρους απασχόλησης όλα αυτά τα δεδομένα θα με πνίξουν πλήρους απασχόλησης ο πονοκέφαλος θα με διαλύσει μέσα από το μάτι του μαύρου δράκου μου πλήρους απασχόλησης zoom meetings που ρουφάνε όλο το διαθέσιμο φως της μέρας πλήρους απασχόλησης σέρνομαι προς τον θάνατο λεπτό το λεπτό πλήρους απασχόλησης στέκομαι στα τρία μέτρα απόσταση από κάθε τι ανθρώπινο πλήρους απασχόλησης λατρεύω τις νυχτοπεταλούδες στις οποίες στέκομαι πολύ κοντά και τις χαζεύω πλήρους απασχόλησης μασάω φύλλα σφενδάμου σε αργή κίνηση και έπειτα χώνω το γεμάτο πιτσιλιές κεφάλι του μέσα στο κολλώδες και γεμάτο κλαδιά κουκούλι του πλήρους απασχόλησης κρύβομαι μεσα στο κολλώδες κουκούλι της μέρας μου πλήρους απασχόλησης τρώω τα λυσσακά μου από μέσα ενώ κρέμομαι από μια κλωστή πλήρους απασχόλησης υψώνω τη μικρή λευκή σημαία μου πλήρους απασχόλησης δεν μεταμορφώνομαι σε κανένα φτερωτό πλάσμα πλήρους απασχόλησης γάμησε το όμορφο τέλος, πώς το παίρνω πάλι από την αρχή 

Ερωτηματολόγιο, Wendell Berry (μετάφραση)

 1.

Πόσο δηλητήριο είστε διατεθειμένοι

να καταναλώσετε για την επιτυχία της ελεύθερης

αγοράς και του παγκόσμιου εμπορίου; Παρακαλώ

ονομάστε τα δηλητήρια της προτίμησής σας.

2.

Για χάρη του καλού, πόσο

κακό είστε πρόθυμοι να κάνετε;

Συμπληρώστε τα παρακάτω κενά

με τα ονόματα των αγαπημένων σας

κακών και πράξεων μίσους.

3.

Τι θυσίες είστε έτοιμοι

να κάνετε για την κουλτούρα και τον πολιτισμό;

Παρακαλώ απαριθμήστε τα μνημεία, τους ναούς,

και τα έργα τέχνης που θα 

καταστρέφατε με μεγαλύτερη προθυμία.

4.

Στο όνομα του πατριωτισμού και

της σημαίας, πόση από την αγαπημένη μας

γη είστε πρόθυμοι να βεβηλώσετε;

Συμπληρώστε στα παρακάτω κενά

βουνά, ποτάμια, πόλεις, χωράφια

που θα μπορούσατε ευκολότερα να στερηθείτε.

5.

Αναφέρετε εν συντομία τις ιδέες, τα ιδανικά, ή τις προσδοκίες,

τις ενεργειακές πηγές, τις εκδοχές ασφάλειας,

για τα οποία θα σκοτώνατε ένα παιδί.

Ονοματίστε, παρακαλώ, τα παιδιά τα οποία

θα ήσασταν πρόθυμοι να σκοτώσετε.

Εωθινό κατά το θερινό ηλιοστάσιο, με μελέτη γλωσσών και ρούχα εργασίας, Anna Phillips Bell (μετάφραση)

Τώρα, στα μέσα του καλοκαιριού, το πρωινό είναι ακόμα δροσερό.

Η χρονιά μπορεί να παγώσει στο γυμνό φως του Ιούνη.

Θα μπορούσα να μείνω εδώ, όπου δεν με φτάνουν τα μέιλ, ξαπλωμένη ανάσκελα, αραχτή όλη μέρα, πνευμόνια γεμάτα πού και πού με αέρα ψεκασμένο με αντικουνουπικό;

Ακόμα κι αν η κουζίνα έχει μυρμήγκια; Κι εσύ θα μπορούσες να πάψεις 

να φεύγεις από το σπίτι κάθε πρωί, με τα ωραία μαλλιά σου χτενισμένα, με τις όμορφες 

γάμπες σου να δείχνουν πως είσαι επαγγελματίας μέσα σε στενά παντελόνια;

Εμείς το ξέρουμε καλύτερα, διασπάσαι,

ο αέρας σε παίρνει κι εσένα μακριά από τα μέιλ,

μουρμουρίζοντας φράσεις σε άλλες γλώσσες,

τραγουδώντας τραγούδια που δεν θα ονομάσεις τραγούδια —

παρότι τα συνθέτεις και στροβιλίζονται

θυμίζοντας ήχους γάτας κατά μήκος του μισοβαμμένου διαδρόμου,

που είναι μικρό, ώστε να ταξιδέψει ένα τραγούδι. Μείνε,

μουρμούρισε τις λέξεις που μαθαίνεις,

και μετά πες τες σε μένα. Ας εμπλουτίσουμε τα ατελείωτα

σάντουιτς ντομάτας με ροδάκινα,

με κάτι άλλο, θα σκεφτούμε με τι.

Ποιος ζητάει από κάποιον να δουλέψει με αυτό το φως;

Ποιος βγαίνει από την πόρτα, το μικρό χάλκινο κουδούνι

ενοχλώντας, κουδουνίζοντας στο πέρασμά του;

Όχι. Αυτές οι μέρες είναι μεγαλύτερες

από τα πρόσωπά μας, από τον χρόνο, από τα δημοτικά γραφεία,

μας απλώνουν στις εκτάσεις του καλοκαιριού

απ' όπου δεν υπάρχει διαφυγή, όπου

αναπνέουμε μαζί όλους τους τρόπους της αναπνοής.

από την Εποχή της ενηλικίωσης, Berta Garcia Feat (μετάφραση)

(Α)

παράτησα το πιάνο 

και την παρθενιά

για τα ίδια φιλολογικά κίνητρα 

"να αποτυγχάνεις περισσότερο" "να αποτυγχάνεις καλύτερα" όλα αυτά

δεν-είναι-ακριβώς-αυτό-το-ποίημα

το αντιγράφω πιστά το ματαιώνω το εξεγείρω πολύ 

φυσικά 

γι' αυτό έπρεπε να εγκαταλείψω τις σπουδές του πιάνου 

και την παρθενιά μου 

όχι-ακριβώς-την-ίδια-μέρα

                                        υπό απ' την ίδια

βροχή,

υπό την ίδια 

λάσπη,

ή πάχνη, ή αύρα, ή βροχή

                                τόσο ακουστική τόσο 

                                 ακατανίκητη πολύ 

φυσικά 

γι' αυτό,

έπρεπε να εγκαταλείψω το πιάνο και την παρθενιά

και τη βροχή και τη βροχή και τη βροχή που πέφτει

                           μες στην πεσμένη βροχή

όχι-ακριβώς-την-ίδια-μέρα

όχι-ακριβώς-χτες:

η λέξη 

αποτυγχάνει περισσότερο και καλύτερα 

η λέξη

λέξη

αποτυγχάνει περισσότερο και καλύτερα*

*μετά τον οργασμό τα αυτιά βουίζουν το κεφάλι πέφτει πίσω το τελειωτικό χτύπημα ένα τρυφερό χαστούκι στο ηβικό οστό κι έτσι η κραυγή και η φασαρία σβήνουν η μουσική εντείνει ό,τι ήδη εκεί προϋπήρχε η κραυγή του έρωτα μένει στη μέση σαν ανολοκλήρωτο φτέρνισμα ο έρωτας είναι ανολοκλήρωτο φτέρνισμα που κόβεται στα μισά από ένα άλλο φτέρνισμα• ένα αντανακλαστικό που τρίζει σκανδαλωδώς το κρανίο μου ακουμπάει το γλυκύτατό σου κρανίο ένα γραμμόφωνο που υπήρχε πριν από τη Σονάτα σε Ντο μείζονα εντείνει και επαναλαμβάνει τις επιθυμίες ενώ την ίδια στιγμή ενισχύει την ευεξια και βρίσκεται εκεί και δεν σταματά ποτέ. Αυτό το ψυχικό ουρλιαχτό δεν χρωματίζει το τραγούδι, μόνο αναδεικνύει την απίστευτη απόχρωση των αρθρώσεων των δακτύλων σου, και δεν είναι η νεότητα αλλά η ευσυνειδησία που εκτοξεύει την προσβολή μόλις έχεις φύγει δεν κατανοείς την ουσία του δέκατου έκτου σε ζορίζουν τα όγδοα και όταν φτάνω στο σπίτι διαβάζω στο πεντάγραμμό μου μια σημείωση από τον δάσκαλο του σολφέζ (1998-2000) διαβάζεις χάλια / παράτα τη μουσική δεν σου / βγαίνει πολύ φυσικά, διαβάζεις χάλια τείνεις προς την ποίηση