I
Ακολουθώντας την εντολή της κυρίας Ντάλαγουεϊ
βγαίνεις να αγοράσεις λουλούδια για να γεμίσεις
το ποτήρι μπίρας που ήπιες μαζί του
Λουλούδια στο χρώμα του
αποξηραμένα λουλούδια για να κρύψεις την απουσία του
Αλλά τα ανθοπωλεία της πόλης
δεν γνωρίζουν το χρώμα
της ξεθυμασμένης φλόγας.
Κανείς δεν κατάφερε να τις ζωγραφίσει
–παρόλο που η βασίλισσα διέταξε να τους πάρουν το κεφάλι–
Σε κανέναν τόπο δεν βρέθηκε χρωστική ουσία που να μιμείται
Τον απαλό βρηχυθμό αυτής της φωνής
II
Η νύχτα ξεδιπλώνεται
το μπουκάλι από την κορυφή της βιβλιοθήκης
ψέλνει δικές σου λέξεις.
Διαβάζω τον φόβο σου.
Η αδυναμία σου μου κάνει χώρο
για να κρύβομαι από τις σκιές:
είναι η ευαλωτότητα που πια δεν κρύβεις
που μας δίνει ένα μέρος
όπου στυλώνουμε το βλέμμα.
III
είμαστε το κενό που έχει μείνει μέσα
στη σκόνη που συγκεντρώνεται στο βάθος
είναι η σκιά σου εμποτισμένη από τον φόβο μου
δίνοντας όγκο
στο αόρατο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου