Στη Γη, μόνο ένα κουταλάκι του γλυκού αστέρα νετρονίων
θα ζύγιζε έξι δισεκατομμύρια τόνους. Έξι δισεκατομμύρια τόνοι
ισούνται με το συνολικό βάρος κάθε ζώου
στον πλανήτη. Συμπεριλαμβανομένων των εντόμων. Επί τρία.
Έξι δισεκατομμύρια τόνοι μου φαίνονται αδιανόητο
μέχρι να αναλογιστώ πώς είναι να πνίγεις τον θρήνο-
ένα κουταλάκι του γλυκού, και είναι λες και έχεις καταναλώσει
έναν αστέρα νετρονίων. Πόσο πυκνό είναι,
πώς κουβαλάει μέσα του τη μνήμη της διάλυσης.
Πόσο δύσκολο είναι τότε να προχωρήσεις.
Πόσο αδύνατο είναι να πιστέψεις πως κάτι
θα μπορούσε να σηκώσει αυτό το βάρος.
Υπάρχουν πολύ λόγοι να συμπεριφερόμαστε η μια στην άλλη
με στοργή. Ένας από αυτούς είναι
το θαύμα του να βρισκόμαστε εδώ μαζί
σε έναν πλανήτη που περιβάλλεται από άστρα που πεθαίνουν.
Ένας από αυτούς είναι ότι δεν μπορούμε να δούμε τι
έχει καταπιεί η καθεμία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου