Μόνο τότε μου επιτρέπω να είμαι ερωτευμένη.
Μόνο τότε χάνομαι στην εμαγιέ ζούγκλα
αμάξια ή καρουζέλ, καφετέριες φίσκα,
φεγγάρια σε βιτρίνες, λαβίρυνθοι σε πάρκα
ή καθρέφτες, ενώ τρέχω πίσω απ'
όσα σου μοιάζουν.
Διαρκώς καραδοκώ.
Η πίσσα λιώνει το μαύρο της,
και είναι ο δρόμος κινούμενη ταράτσα,
και είναι ο δρόμος κινούμενη ταράτσα,
από πουκάμισα και φούτερ, τα χρώματά σου συγκρίνω
με το γαλάζιο του ουρανού ή το πράσινο του μαλαχίτη
που στο στήθος σου ξεκούμπωνα.
Απολαυστική αγωνία αν πιστέψω πως σε γνωρίζω
λιποθυμώ: όλο το δέρμα μου σε καλεί,
όλο μου το δέρμα σε εγρήγορση, προσηλώνομαι στα μάτια μου.
Η κόρη του ματιού μου αναζητά, κάθε ίχνος ελέγχει,
κάθε στοιχείο που με οδηγεί σ' εσένα
όλα προλογίζουν την άφιξή μου σ' εσένα,
επιβάλλεται και σε βρίσκει και σε ιδρύει,
σε προσεγγίζει, σε εγκαινιάζει και για πάντα μένεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου