Δεν είσαι ποιητής μέχρι να σε προδώσει το κράτος, Darius Simpson (μετάφραση)

το να γράφεις ένα ποίημα είναι σε σχέση με το να ρίχνεις μπουνιά σ' έναν μπάτσο

ό,τι το να ρίχνεις μπουνιά σ' έναν μπάτσο συγκριτικά με το να το ρίχνεις μπλε

είναι σαν να συγκρίνεις μήλα με το να ρίχνεις μπουνιά σε έναν μπάτσο

θείο, το ουίσκι με φωνάζει με τ' όνομά σου πάλι

το αίμα κάτω από τον αυγουστιάτικο ήλιο με προκαλεί να πηδήξω

το βρόμικο μαχαίρι στον νεροχύτη τραγουδά την εκδίκηση

ανέγγιχτα πυρομαχικά ουρλιάζουν τη μοναξιά

είμαι αλήτης επειδή γράφω για τη θνητότητα του κράτους;

μπορεί μια αυτοκρατορία που επιδιώκει τον θάνατο ποτέ να πεθάνει;

πετάνε τα γουρούνια στην κόλαση ή βρίσκεται η κόλαση ήδη μέσα τους;

θα με κάνουν τα φτερά αγγέλου καλύτερο φυγά;

ο διάβολος και στους δυο μου ώμους λέει πάτα τη σκανδάλη

είμαστε όλοι το παιδί κάποιου που προσπαθεί να γυρίσει σπίτι

δεν είσαι ποιητής μέχρι να σε προδώσει το κράτος