μέρες αργίας

τις Κυριακές πάντα τρώνε στο τραπέζι, μα τα τραπέζια είναι πολλά. κάθε που αρχίζεις να διαβάζεις μια ιστορία αρχίζεις να χτίζεις μέσα στο κεφάλι σου μια εικόνα βασισμένη σε μια εμπειρία. αν σου πω            την Κυριακή τρώγανε πάντα μαζί στο σπίτι της γιαγιάς       πιθανώς θα σχηματίσεις την εικόνα με άξονα το σπίτι της δικής σου γιαγιάς, ή μιας ταινίας που είχες δει κάτι ανάλογο. αν πάλι ποτέ δεν είχες την τύχη να δεις τραπέζι σε σπίτι γιαγιάς, θα πρέπει να αναζητήσεις κάποτε ένα. όπως και να χει, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν τρώγανε ποτέ εκεί, η γιαγιά δεν ήξερε να μαγειρεύει. το τραπέζι συνεπώς ήταν ένα απ' αυτά που βρίσκεις στις ταβέρνες. μεγάλη κατηγορία, διάφορα υλικά, σίγουρα έχεις βρεθεί σε μία ταβέρνα, εστίασε σε ένα είδος τραπεζιού - ωραία - βάλε πάνω ένα χάρτινο τραπεζομάντηλο μιας χρήσης από αυτά τα εντελώς αντι-οικολογικά και <πάμε>

την Κυριακή τρώγανε πάντα μαζί, πάνω στο τραπέζι της ταβέρνας υπήρχε καπνός, τσιγάρα, τσίπουρο, κλειδιά σπιτιού-γραφείου-αυτοκινήτου και η απόδειξη. όταν ερχόταν η ώρα να διαλέξουν απ' τον κατάλογο μερικές φορές κοιτούσαν τις τιμές, και μερικές άλλες ρωτούσαν τι θα παραγγείλουν οι άλλοι. άλλες χρονιές παίρνανε χόρτα σαλάτα, άλλες παντζάρια, άλλες δεν παίρνανε σαλάτα γιατί θα φούσκωνανε πάλι και δε θα τρώγανε το κρέας. μια χρονιά τρώγανε μόνο μεζέδες από τσίπουρο. μια άλλη μόνο κοτόπουλο σχάρας ή σούβλας. οι Κυριακές, είναι οι μέρες που ο Κύριος ξεκουράζεται. για άλλους βέβαια είναι τα Σάββατα. για κείνους ήταν η μέρα της κρίσης. υπο-κρίνονταν πως χαίρονταν, πως νοιάζονταν, πως δεν βαριούνται τόσο όσο τις άλλες μέρες, πως κάτι έχουνε να πούνε, πως δεν έχουν και τίποτα καλύτερο να κάνουνε. και όταν κάτι προέκυπτε, υποκρίνονταν πως τους έθλιβε, που δεν τρώγανε μαζί για δύο ώρες και τριανταπέντε λεπτά πάνω από το ίδιο τραπέζι. είχαν υπολογίσει ακριβώς το χρόνο, από την ώρα που μπαίνεις στο μαγαζί, μέχρι την άφιξη της σερβιτόρας ή του σερβιτόρου, την συνδιαμόρφωση της παραγγελίας, την άφιξη του ορεκτικού, τυπική συζήτηση χωρίς κανένα ψήγμα διάθεσης για περαιτέρω ανάπτυξη σχετικά με κάποιο γεγονός που συντελέστηκε μέσα στη βδομάδα, άφιξη του κυρίως πιάτου, άντε να ζητήσει κάποιος το λογαριασμό, γλυκάκι να κεράσουμε, προσποίηση πως κάποιος βάρυνε και πρέπει να ξαπλώσει, είσοδος στ' αμάξι, λήξη ημιχρόνου.

οι Κυριακές μας τεράστια ημίχρονα

ένα αξίωμα σχηματίστηκε μέσα τους με την πάροδο των χρόνων. όλα τα πράματα που μπορεί κανείς να κάνει στη ζωή του, είναι καλύτερα από τα Κυριακάτικα τραπέζια. και κανείς δεν μπορεί να τους το πάρει αυτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου