Η ποίηση δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για μια εκπορνευμένη καρδιά
Είμαι νέα και δυνατή
Όμως αισθάνομαι γριά και κουρασμένη
Καρβουνιασμένη
Έχω προκληθεί και παθιαστεί
Μα είναι όλα καπνός, δεν υπάρχει πια φωτιά
Μόνο επιθυμία
Για σένα, όποιος κι αν είσαι
Ισχυρίζεσαι πως το πέρασμα μου από δω ήταν ασήμαντο
Πως απλά χαζολογούσα
Σαν σε περίοδο επώασης
Για όταν θα έρθω πραγματικά
Ραγίζω
Και εσύ ούτε καν υποπτεύεσαι
Δεν έχεις ιδέα πως είναι να σαι μόνος
Στο ίδιο σου το σπίτι
Με το κωλοτηλέφωνο
Και την ρίζα της μελαγχολίας
Στο κέντρο του υπνοδωμάτιου
Να στέκεται πάνω απ' το κεφάλι σου
Με το χέρι της στο κεφάλι σου
Δε θα υποκριθώ
Δε θα σου χαμογελάσω
Δε θα πω πως είμαι το κατάλληλο άτομο για σένα
Απ' τη στιγμή που το μόνο που ποτέ θέλησα ήταν να είμαι καλά
Κάθε μου πράξη να είναι ξεκάθαρη
Πόσο μα πόσο θα θελα να 'χα γεννηθεί άντρας
Έτσι θα γνώριζα πώς να διεκδικήσω τον δικό μου ρυθμό
Σαν αυτούς τους τύπους με τις κιθάρες
Που χαζεύω στα μπαρ
Να χτυπάνε το πόδι τους ετεροχρονισμένα
Είμαι νέα και δυνατή
Όμως αισθάνομαι γριά και κουρασμένη
Καρβουνιασμένη
Έχω προκληθεί και παθιαστεί
Μα είναι όλα καπνός, δεν υπάρχει πια φωτιά
Μόνο επιθυμία
Για σένα, όποιος κι αν είσαι
Ισχυρίζεσαι πως το πέρασμα μου από δω ήταν ασήμαντο
Πως απλά χαζολογούσα
Σαν σε περίοδο επώασης
Για όταν θα έρθω πραγματικά
Ραγίζω
Και εσύ ούτε καν υποπτεύεσαι
Δεν έχεις ιδέα πως είναι να σαι μόνος
Στο ίδιο σου το σπίτι
Με το κωλοτηλέφωνο
Και την ρίζα της μελαγχολίας
Στο κέντρο του υπνοδωμάτιου
Να στέκεται πάνω απ' το κεφάλι σου
Με το χέρι της στο κεφάλι σου
Δε θα υποκριθώ
Δε θα σου χαμογελάσω
Δε θα πω πως είμαι το κατάλληλο άτομο για σένα
Απ' τη στιγμή που το μόνο που ποτέ θέλησα ήταν να είμαι καλά
Κάθε μου πράξη να είναι ξεκάθαρη
Πόσο μα πόσο θα θελα να 'χα γεννηθεί άντρας
Έτσι θα γνώριζα πώς να διεκδικήσω τον δικό μου ρυθμό
Σαν αυτούς τους τύπους με τις κιθάρες
Που χαζεύω στα μπαρ
Να χτυπάνε το πόδι τους ετεροχρονισμένα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου