https://abandonedbuildings.blogspot.com/2019/07/confession.html
Λοιπόν όπως και να 'χει, σκότωσα τον Boris Johnson.
Ξέρεις ποιος είναι, ε;
Δεν το λες και έγκλημα, πραγματικά.
Ήταν νομίζω 2005, ίσως 2006
ήταν πάνω στο ποδήλατό του
κατηφορίζοντας την Charing Cross
και εγώ, ήμουν με τα πόδια, φυσικά.
Όπως και να χει, υπήρχε ένα λεωφορείο πίσω του
και άρπαξα την ευκαιρία μου. Τον έσμπρωξα από κάτω
το λεωφορείο πέρασε από πάνω του και τότε ήταν νεκρός.
Κανείς δε μ'είδε. Κανείς δε με σταμάτησε.
Όλα όσα έχουν συμβεί από τότε είναι
σαν όνειρο. Ένα βαθύ και φρικτό όνειρο.
Ξύπνα. Για το καλό όλων μας, ξύπνα.
https://abandonedbuildings.blogspot.com/2019/10/confession-2.html
ενώ οι άνθρωποι λιμοκτονούν, ο πλούτος
είναι έγκλημα. δεν έχω διάθεση να διαφωνήσω.
αν είσαι πεινασμένος, οι νόμοι παύουν να ισχύουν.
το γυαλί σπάει εύκολα. όπλα
μπορούν να φτιαχτούν απ' το τίποτα.
το έγκλημα δεν πρέπει να μένει ατιμώρητο.
το νόημα της βασιλείας
μπορεί επίσης να σκοτωθεί.
https://en.wikipedia.org/wiki/Sean_Bonney
Sean Bonney 1969-2019
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου