πολύ για έναν ποιητή - Gata Cattana* μετάφραση

Ξαφνικά: η κοπέλα κάθεται στην άκρη.
Με τα χέρια της να τρέμουν, με τη φωνή της,
με το φως του προβολέα να πέφτει πάνω της λες και δεν μπορεί να το δει,
με τις στοίβες από τα χαρτιά και τα συντρίμμια της σκορπισμένα στο πάτωμα...

Λευκό πουκάμισο, λες κι είναι αθώα
Μαλλιά ανάκατα
Βλέμμα που πλανάται στην πρώτη σειρά από αυτό το πλήθος
που μοιάζει να ζητάει εξηγήσεις

Κοιτάζει μακριά προς τα πίσω λες και ψάχνει μια ώθηση,
παίρνει ανάσα, στέκεται στα πόδια της
και ορθώνεται σε μια χειρονομία προκλητική

«Πείτε του! Πείτε στον León Felipe** πως κι εγώ
ξέρω όλες τις ιστορίες
Πως τέσσερις γενιές μετά
πέφτουμε για ύπνο με τις ίδιες ιστορίες
και μας καταστέλλουν και μας βασανίζουν με τις ίδιες ιστορίες.
Και πως ούτε κι εγώ γνωρίζω πολλά στ' αλήθεια,
τόσες πολλές ιστορίες, μερικές τις ξεχνάω,
κι άλλες δεν μ'  αφήνουν να κοιμηθώ.

Η ποίηση είναι ένα πιστόλι οπλισμένο δυστυχία
που αφανίζει τον εχθρό και με δύναμη εκπυρσοκροτεί,
σε διαβρώνει λίγο λίγο.

Πείτε στον Celaya*** να εξηγήσει,
τέσσερις γενιές μετά συνεχίζουμε δίχως να καταλαβαίνουμε,
τι εννοούσε με τη λέξη μέλλον.

Πως αυτό το όπλο ούτε πνίγει ούτε σφίγγει.
Γδέρνει άψογα όμως εκεί που δεν πληγώνει.

Πείτε του, πως τώρα δεν μας επιτρέπουν
να πούμε πως είμαστε αυτοί που είμαστε,
(και όχι κάτι πέρα απ' αυτό...)
επειδή δεν είμαστε κανείς,
γιατί περπατάμε προς το τίποτα ενθουσιασμένοι,
ο ένας πίσω από την άλλη.

Επειδή είμαστε ελάχιστα επικίνδυνοι.

Και τώρα περνάω στον Unamuno****:
που νίκησαν και έπεισαν,
και μάλιστα έπεισαν τόσο καλά.

Πως από μακριά έρχεται η κοινωνική ειρήνη
που τόσο περίμενε,
πως η ηρεμία έχει γίνει αβάσταχτη,
και οι άνθρωποι κατά συνέπεια έχουν γίνει
αβάσταχτα μέτριοι,
και πως η ζωή συνεχίζεται όπως συνεχίζουν τα πράματα
που δεν έχουν και πολύ νόημα, όπως είπε εκείνος».

Πήρε μια ανάσα, ήπιε μια γουλιά νερό και καθάρισε τη φωνή της,
Μετά απομάκρυνε τα μαλλιά της από το πρόσωπο και συνέχισε:

«Και ο καημένος Neruda!
Υποθέτω πως του έχουν πει πως πια κατέρρευσε το Στάλινγκραντ.
Υποθέτω πως κάτι θα έχει μάθει για αυτή την κομπίνα
και πως γυρίζει μεσα στον τάφο του.

Το μόνο σίγουρο είναι πως μπορούμε να γράψουμε πιο θλιμμένους στίχους
από τους δικούς του για τις νύχτες με λαγνεία και Πανδαιμόνιο,
τις νύχτες που δεν εύχομαι να ζήσει κανένας, γιατί μετά το Al Alba*****
όλες ήρθαν εγκυμονώντας βωβά όρνεα και σκοτεινούς οιωνούς.

Ο καημένος Neruda, ο αφελής Neruda,
προφανές πως ήρθαν νύχτες πιο θλιμμένες και στροφές πιο πικρές,
για να δει σε τι πίστεψε, πλέον ήρθε η ώρα να το διαπιστώσει.

Αλλά μην του πεις για τον Στάλιν, και μην τον βάλεις να δει τηλεόραση, αυτό όχι.
Αυτό θα ήταν εξαιρετικά βάναυσο.
Καλύτερα να συνεχίσουμε να υποκρινόμαστε όπως έκαναν σε εκείνη την ταινία.... Goodbye Lenin******

Θα του ραγίσουμε την καρδιά αν διαπιστώσει πώς είναι
ο κόσμος των ζωντανών,
πως τα κάναμε θάλασσα και αποτύχαμε σε ό,τι θα μπορούσαμε να έχουμε αποτύχει.

Αν το μάθαινε δεν θα μπορούσε ξανά να γράψει ούτε ένα ποίημα ερωτικό,
κι όλα τα υπόλοιπα θα είχαν επίγευση από θραύσματα και τσιμέντο,
ούτε ένα κρινάκι, ούτε ένα.

Και δεν θα το θέλαμε ούτε αυτό.
Είναι πολύ για έναν ποιητή».











*https://www.youtube.com/watch?v=_qh7gbhaCmc&fbclid=IwAR2t8keAIj3xLuahGIITwp_-reeYYgZWU3DG_9SxgobBrRZNClUZvzsaJ6Y&app=desktop
πηγή: https://poetassigloveintiuno.blogspot.com/2017/03/gata-cattana-ana-isabel-garcia-19977.html

**αντιφασίστας Ισπανός ποιητής
*** Γκαμπριέλ Σελάγια
**** ισπανός λόγιος
***** τόπος στο Μαρόκο με συμβολική σημασία για τη λήξη της δικτατορίας του Φράνκο
****** https://www.imdb.com/title/tt0301357/