είστε πολλοί, και δε γίνεται- ρακόρ
τρεις η ώρα το μεσημέρι και πρέπει κάτι να φας. κλειδώνεις την πόρτα μη σε κλέψουν αν και δεν έχεις ούτε έναν λογαριασμό στ' όνομά σου. ξανανοίγεις την πόρτα για να βρεις κάτι να φας. υπάρχουν μακαρόνια και μακαρόνια/ ωστόσο όλα βράζουν στον ίδιο περίπου χρόνο. δε σ' απασχολεί η απόκλιση γιατί αυτό που σ' ενδιαφέρει είναι η σάλτσα. κάπως έτσι και με την αναγνωστική ταυτότητα: κυνηγάς τα κόμματα, τις στροφές, την εκφραστική λήθη και δε σε νοιάζει η πρώτη ύλη. γι' αυτό κι εμείς επαναληπτικά και άτεχνα ορκιζόμαστε πως θα γράφουμε για μακαρόνια του 40λεπτου μέχρι να αδειάσουμε όλα τα ράφια χωρίς μάσκες και με τα χέρια σκασμένα απ' το πολύ αντισηπτικό και τις τσέπες μας γεμάτες μαντηλάκια σε μπάλες, έτοιμα ν' αναφλεγούν, να γιορταστεί αυτό το αύριο που σχεδόν ποτέ δεν πίστευες πως κάποτε φτάνει
θέλω να στείλω ένα μήνυμα σε όλο το προσωπικό
μ' αντ' αυτού τους ρωτάω αν μπορώ να περάσω ανέπαφα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου