αριστερός καρπός νεκρός- δεν έχουν μείνει πειρασμοί κι εν είδει παλινδρόμησης απ' τον οισοφάγο σου βγαίνει τ' όνομά μου συλλαβιστά ε- λ - α - ν - η ή όχι, ακολουθεί αστική τραγωδία
τις ώρες που περνάμε αναζητώντας μια νέα πραγματικότητα, στις πλάτες μας τσιμεντώνονται δρόμοι. όλη η ευζώνων στο δεξί μου φτερό, η τσιμισκή σπονδυλική μου στήλη και απ' τα χείλη εγνατία.
γι' αυτό δεν προέκυψε κανένα αποτέλεσμα, κι ας έχουμε τόσο δυνατές μηχανές αναζήτησης, στον καθρέφτη πρέπει να ψάχνω αν θέλω να βρίσκω την πόλη
και εσύ πού βρίσκεσαι - σε πόλη άλλη, φαντάζομαι να τυλίγεις βραχιόλια γύρω απ' τη μέση σου τις λωρίδες ασφάλτου που κυκλώνουν το δημοτικό δίπλα απ' το σπίτι σου, να μασάς φανάρια και να φτύνεις τα φώτα τους σε σπίθες κόκκινες πράσινες πορτοκαλί
ναι, όταν μιλάμε με όρους κλιμάκωσης, αποφασίζοντας σε σώμα κοινό, σε τι απόχρωση θα φυτρώνουν τα κτήρια στην μικρή μας πόλη- υποπτεύομαι πως οι έρωτες είναι πάντα πορτοκαλί κι η θλίψη που τους διαδέχεται, ενδέχεται να μπλεδίζει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου