Όταν τον είδε η Ευρυδίκη
τυλιγμένο με έναν χοντρό μανδύα,
θα έπρεπε έχει καταλάβει
πως ήταν ζωντανός,
ο τρόπος που έτρεμε
κάτω από τις άχρηστες πτυχές του.
Μα αυτό που είδε
ήταν το σύνηθες: ένας ξένος
χαμένος σε έναν καινούριο κόσμο.
Και όταν τον άγγιξε στον ώμο,
δεν ήταν κάτι
προσωπικό, μια πράξη καλοσύνης
που παρερμήνευσε.
Το να οδηγείς κάποιον
μέσα από τους δαιδάλους της κόλασης
δεν εξισώνεται με την αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου