(Α)
παράτησα το πιάνο
και την παρθενιά
για τα ίδια φιλολογικά κίνητρα
"να αποτυγχάνεις περισσότερο" "να αποτυγχάνεις καλύτερα" όλα αυτά
δεν-είναι-ακριβώς-αυτό-το-ποίημα
το αντιγράφω πιστά το ματαιώνω το εξεγείρω πολύ
φυσικά
γι' αυτό έπρεπε να εγκαταλείψω τις σπουδές του πιάνου
και την παρθενιά μου
όχι-ακριβώς-την-ίδια-μέρα
υπό απ' την ίδια
βροχή,
υπό την ίδια
λάσπη,
ή πάχνη, ή αύρα, ή βροχή
τόσο ακουστική τόσο
ακατανίκητη πολύ
φυσικά
γι' αυτό,
έπρεπε να εγκαταλείψω το πιάνο και την παρθενιά
και τη βροχή και τη βροχή και τη βροχή που πέφτει
μες στην πεσμένη βροχή
όχι-ακριβώς-την-ίδια-μέρα
όχι-ακριβώς-χτες:
η λέξη
αποτυγχάνει περισσότερο και καλύτερα
η λέξη
λέξη
αποτυγχάνει περισσότερο και καλύτερα*
*μετά τον οργασμό τα αυτιά βουίζουν το κεφάλι πέφτει πίσω το τελειωτικό χτύπημα ένα τρυφερό χαστούκι στο ηβικό οστό κι έτσι η κραυγή και η φασαρία σβήνουν η μουσική εντείνει ό,τι ήδη εκεί προϋπήρχε η κραυγή του έρωτα μένει στη μέση σαν ανολοκλήρωτο φτέρνισμα ο έρωτας είναι ανολοκλήρωτο φτέρνισμα που κόβεται στα μισά από ένα άλλο φτέρνισμα• ένα αντανακλαστικό που τρίζει σκανδαλωδώς το κρανίο μου ακουμπάει το γλυκύτατό σου κρανίο ένα γραμμόφωνο που υπήρχε πριν από τη Σονάτα σε Ντο μείζονα εντείνει και επαναλαμβάνει τις επιθυμίες ενώ την ίδια στιγμή ενισχύει την ευεξια και βρίσκεται εκεί και δεν σταματά ποτέ. Αυτό το ψυχικό ουρλιαχτό δεν χρωματίζει το τραγούδι, μόνο αναδεικνύει την απίστευτη απόχρωση των αρθρώσεων των δακτύλων σου, και δεν είναι η νεότητα αλλά η ευσυνειδησία που εκτοξεύει την προσβολή μόλις έχεις φύγει δεν κατανοείς την ουσία του δέκατου έκτου σε ζορίζουν τα όγδοα και όταν φτάνω στο σπίτι διαβάζω στο πεντάγραμμό μου μια σημείωση από τον δάσκαλο του σολφέζ (1998-2000) διαβάζεις χάλια / παράτα τη μουσική δεν σου / βγαίνει πολύ φυσικά, διαβάζεις χάλια τείνεις προς την ποίηση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου