Μ' αγαπάει σαν τέρας
πάντα δόντια, συζητήσεις καικρυφτό στο σκοτάδι.
Αυτή είναι η ειδικότητά μου-
άντρες με στιβαρά σώματα
και εύθραυστες καρδιές,
και αν τους κρατήσεις πολύ σφιχτά
θα θρυμματιστούν κάτω απ' τα πόδια σου
σαν χιονοστιβάδα που παραμονεύει.
Κι όμως, με κοιτά σαν όλα αυτά
τα όμορφα που φλέγονται
και αγαπιόμαστε απερίσκεπτα
με καρδιές τόσο άδειες
που τα ονόματά μας αντηχούν πάνω
σε τοίχους βανδαλισμένους που γράφουν:
"Υπήρξε κάποιος εδώ πριν από μένα,
άκου προσεκτικά και θα μάθεις τ' όνομά του."
Έχει σπίρτα για χέρια
κι εγώ, μια χάρτινη καρδιά.
Βενζίνη θα στάξει
από τα στόματά μας
και θα πούμε είναι θαύμα.
Θα καούμε επί πασσάλου
και θα μολύνουμε τον ουρανό
με καπνό και εγωισμό,
μα θα πούμε πως έγινε
στο όνομα μιας διεφθαρμένης αγάπης.
Θα κάψουμε τα κορμιά μας
μέχρι τέλους και θα
το αποκαλέσουμε θυσία.
Θα ανοίξουμε τους εαυτούς μας στα δύο
λες και έχει απομείνει κάτι ακόμα μέσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου