είναι στο τέλος τόσο λίγα
γιατί στο τέλος όλα είναι
σαν ένας σκύλος που περνά, σαν ένας λόφος,
αυτά τα ασήμαντα πράματα, τα καθημερινά,
καρφί και τρίχα και δυο σβώλοι χώμα,
η μυρωδιά του σώματός σου,
αυτά που λες για κάθε τι,
μαζί μου ή ενάντια σ' εμένα,
όλα αυτά που είναι τόσο λίγα
εγώ τα θέλω από εσένα επειδή σ' αγαπώ.
Επειδή βλέπεις πέρα από εμένα,
επειδή μ' αγαπάς με άγρια περιφρόνηση
για το αύριο, επειδή το ουρλιαχτό
της παραίτησής σου συνθλίβεται
στο πρόσωπο ενός υπεύθυνου στο γραφείο,
κι επειδή η ευτυχία που μαζί επινοούμε
είναι μια ακόμη ένδειξη ελευθερίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου