έχω μπροστά μου τρία λεπτά [δύο λεπτά] και πρέπει να ακολουθήσω μια σειρά από κινήσεις μαθηματικά προγραμμένες: τηλέφωνο-κλείσιμο-φανάρι-άναμμα-σβήσιμο-διάσχιση πεζοδρομίου4 ενώ το κάνω αυτό προβληματίζομαι σχετικά με το τι μπορεί να έχει συμβεί, σκέφτομαι την τελευταία σκηνή της ταινίας που είδα τον νοέμβρη, κάπως έλεγε πως δεν το περίμεναν μέχρι που τους πήρανε τηλέφωνο και τρέξανε και μετά κανείς και τίποτα πια δεν υπήρχε
τι πήγες κι έκανες
κι εγωιστικά προσθέτω, θα ήθελες να ήταν αυτά τα τελευταία λόγια που έχεις ακούσει από μένα;
θα έφευγες με αυτές να είναι οι τελευταίες μου λέξεις;
αφήνοντας με να ζήσω με αυτές τις πολύ συγκεκριμένες σκέψεις, ότι δηλαδή εγώ κάπως συνέβαλα και κάπως άρθρωσα κάποιες λέξεις που δεν έπρεπε και εσύ είπες "οκ ας έρθει το τέλος" και με άφησες να έχω πει αυτή την τελευταία ατάκα, να είναι αυτός ο ρόλος μου ρε μαλάκα σε περίπτωση που κάποιος το κάνει βιβλίο και κληθώ να παίξω τον εαυτό μου; όχι, δε θα τ' αφήσω έτσι, εγώ θα το κάνω βιβλίο- ταινία- σιντί, εγώ θα τ' αλλάξω και δε θα αφήσω κανένα περιθώριο αμφιβολίας να πιστέψουν πως είπα τα πιο ωράια λόγια του κόσμου πως υπήρξα η καλύτερη φίλη, γκόμενα, εραστής, γνωστή, συγγραφέας, πάνω στον ενδεχόμενό σου θάνατο συνέταξα τον δικό μου επικήδειο, είμαι μια γαμημένη εγωίστρια με φαντασιακό που ολοένα και στερεύει, περιστρέφεται εμμονικά γύρω από το ίδιο ξεφτυσμένο θέμα, το κάνει κρόσσια-χαλάκι για το μπάνιο-κουρελού για το μπαλκόνι σου, εκεί που σε σκέφτηκα να βρίσκεσαι και να σε βρίσκω- ξες, τους ανθρώπους τους βλέπουμε από πολλές οπτικές γωνίες, μα η πιο αγαπημένη μας είναι αυτή που ξεκινά και τελειώνει στο εγώ μας καμπυλώνοντας
έτσι λοιπόν, καμπυλώνω, προσπαθώ να πατήσω το φρένο και δεν πιάνει, σκέφτομαι αυτές θα 'ναι ρε μαλάκα οι τελευταίες σου λέξεις; και κατά πόσο θα μπορέσεις να γίνεις διάσημη με αυτά τα μέτρια που δεν είσαι καν σίγουρη αν μιλάμε για ποίηματα-τραγούδια-πεζά ή μονόπρακτα, τι θρίλερ είναι αυτό με εσένα να πεθαίνεις πριν καταφέρεις να κερδίσεις τη φήμη σου και εκείνο το αγόρι άραγε ποτέ θα σε θυμάται όταν κλαίει ή όταν χύνει- θα του'ναι άραγε επαρκώς διεγερτικός αυτός σου ο θάνατος; ο έρωτας κι ο θάνατος η ίδια όψη του νομίσματος, ένα τέτοιο ποίημα δίδαξα την τελευταία φορά, ας είναι- τουλάχιστον πήγα όπως θα ήθελα να έχω έρθει
αδιάβαστη
τι πήγες κι έκανες
κι εγωιστικά προσθέτω, θα ήθελες να ήταν αυτά τα τελευταία λόγια που έχεις ακούσει από μένα;
θα έφευγες με αυτές να είναι οι τελευταίες μου λέξεις;
αφήνοντας με να ζήσω με αυτές τις πολύ συγκεκριμένες σκέψεις, ότι δηλαδή εγώ κάπως συνέβαλα και κάπως άρθρωσα κάποιες λέξεις που δεν έπρεπε και εσύ είπες "οκ ας έρθει το τέλος" και με άφησες να έχω πει αυτή την τελευταία ατάκα, να είναι αυτός ο ρόλος μου ρε μαλάκα σε περίπτωση που κάποιος το κάνει βιβλίο και κληθώ να παίξω τον εαυτό μου; όχι, δε θα τ' αφήσω έτσι, εγώ θα το κάνω βιβλίο- ταινία- σιντί, εγώ θα τ' αλλάξω και δε θα αφήσω κανένα περιθώριο αμφιβολίας να πιστέψουν πως είπα τα πιο ωράια λόγια του κόσμου πως υπήρξα η καλύτερη φίλη, γκόμενα, εραστής, γνωστή, συγγραφέας, πάνω στον ενδεχόμενό σου θάνατο συνέταξα τον δικό μου επικήδειο, είμαι μια γαμημένη εγωίστρια με φαντασιακό που ολοένα και στερεύει, περιστρέφεται εμμονικά γύρω από το ίδιο ξεφτυσμένο θέμα, το κάνει κρόσσια-χαλάκι για το μπάνιο-κουρελού για το μπαλκόνι σου, εκεί που σε σκέφτηκα να βρίσκεσαι και να σε βρίσκω- ξες, τους ανθρώπους τους βλέπουμε από πολλές οπτικές γωνίες, μα η πιο αγαπημένη μας είναι αυτή που ξεκινά και τελειώνει στο εγώ μας καμπυλώνοντας
έτσι λοιπόν, καμπυλώνω, προσπαθώ να πατήσω το φρένο και δεν πιάνει, σκέφτομαι αυτές θα 'ναι ρε μαλάκα οι τελευταίες σου λέξεις; και κατά πόσο θα μπορέσεις να γίνεις διάσημη με αυτά τα μέτρια που δεν είσαι καν σίγουρη αν μιλάμε για ποίηματα-τραγούδια-πεζά ή μονόπρακτα, τι θρίλερ είναι αυτό με εσένα να πεθαίνεις πριν καταφέρεις να κερδίσεις τη φήμη σου και εκείνο το αγόρι άραγε ποτέ θα σε θυμάται όταν κλαίει ή όταν χύνει- θα του'ναι άραγε επαρκώς διεγερτικός αυτός σου ο θάνατος; ο έρωτας κι ο θάνατος η ίδια όψη του νομίσματος, ένα τέτοιο ποίημα δίδαξα την τελευταία φορά, ας είναι- τουλάχιστον πήγα όπως θα ήθελα να έχω έρθει
αδιάβαστη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου