περιμένοντας το πλυντήριο να σφουγγίξει σκέφτομαι αν θα μυρίσει το μπουφάν μαλακτικό- δεν το 'χω πλύνει απ' όταν μου το 'δωσες. σ' αγαπώ και είσαι γιατρός, απ' όλους ο πιο αγαπημένος, αν αρρωστήσω ποτέ πιο πολύ απ' όσο ήδη, θα γίνω παιδί πάλι και θα 'ρθω να σε ρωτήσω αν θυμάσαι στον κήπο με τα ροζ τριαντάφυλλα που παίζαμε μαζί το κρυφτό. τι. τι είναι η οικογένεια αν όχι ένα μπουφάν στο πλυντήριο που προσπαθείς να μυρίσει λενόρ χρυσό, για να το φοράς πάνω σου και να σε προστατεύει;
περιμένοντας το ζουμ να αρχίσει σκέφτομαι αν θα πέσει πάλι το σήμα και θα σκορπιστώ. γάνδη θεσσαλονίκη μυτιλήνη βερολίνο άρτα κέιμπριτζ και πάλι πίσω, εμένα οι φίλοι μου είναι πράσινο τηλέφωνο στην οθόνη και καπάκι κρασιού ανοικτό. οι φίλοι μου κλείνονται σε ντουβάρια και τα ντουβάρια συνθλίβουν τους φίλους μου κι αυτοί όπως κι εγώ κρεμιούνται απ' το ίντερνετ για να μην πέσουν στο κενό που μας χωρίζει- το σπίτι και τα ρούχα μου μυρίζουν λενόρ χρυσό. σ' αγαπώ. κι ας μην στο λέω, όταν πατάω το πράσινο τηλέφωνο και βλέπω τη μύτη σου και το καινούριο σου χτένισμα, όταν η φωνή σου δεν έχει αλλάξει απ' το γυμνάσιο ή απ' την τελευταία φορά που σε άκουσα τον ιούνη να παραγγέλνεις μια μπύρα- δεν ξέρω τι κάνω αλλά όταν σ' ακούω να φοβάσαι βρίσκω όλους τους τρόπους ν' αριθμήσω τις λύσεις, και να φτιάξω έναν κόσμο καλύτερο
θέλω να βγω στο δρόμο μέχρι να μπορώ να σ' αγαπήσω από κοντά
ως τότε, πλένω τα ρούχα μου με λενόρ χρυσό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου