Μου ζητάς ένα χαρούμενο ποίημα. Τι θέλεις να πω. Ότι πιστεύω στην αγάπη. Ότι αυτό που με συγκινεί περισσότερο σε αυτή τη ζωή είναι να τρώω πίτσα τις Κυριακές. Ότι λατρεύω να παίρνω το σπέρμα ανάμεσα στα πόδια μου, μέχρι να πέσει υγρό, στάλα στάλα, στο κρύο πάτωμα του ύπνου μου. Μου ζητάς ένα χαρούμενο ποιήμα και αυτό είναι κάτι σχεδόν αδύνατο, γιατί όταν είμαι χαρούμενη δεν ξέρω πώς να το πω. Ή γιατί όταν είμαι χαρούμενη λαχταρώ την ευφορία. Ή γιατί όταν είμαι χαρούμενη κάνω πράγματα πιο σημαντικά, όπως να κλαίω. Διαβάζω ένα βιβλίο στο οποίο η πρωταγωνίστρια σκοτώνει τον γάτο της και δεν νιώθει τίποτα. Ακούω ένα τραγούδι στο οποίο δύο εραστές χωρίζουν και δεν νιώθω τίποτα. Βλέπω τα μηνύματα στο Whatsapp και μαθαίνω πως ένας φίλος ήθελε να κόψει τις φλέβες του για να πάψει να νιώθει. Τι θέλεις να σου πω εγώ λοιπόν. Ποιον θέλεις να σώσω εγώ τώρα. Μου ζητάς ένα χαρούμενο ποίημα και αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σου πω: Όχι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου